การ์ตูนโรแมนซ์ยอดฮิตที่นักอ่านเปิดอ่านมากที่สุด จัดอันดับจากยอดอ่านจริง คัดการ์ตูนโรแมนซ์แปลไทยเรื่องดัง ทั้งเว็บตูนโรแมนซ์และมังฮวาโรแมนซ์แฟนตาซี ครบทุกแนวยอดนิยม ตั้งแต่รักแรกหวานใส รักวุ่น ๆ กับซีอีโอ นางร้ายกลับชาติมาเกิด จนถึงย้อนเวลากลับไปแก้ไขโชคชะตา ภาพสวย เนื้อเรื่องละมุน อ่านฟินจิกหมอน อัปเดตตอนใหม่สม่ำเสมอ

ลาริต' ลูกนอกสมรสของตระกูลเคานต์ที่โดนคนในครอบครัวดูถูกเหยียดหยามมาตลอดชีวิต ถูกส่งไปแต่งงานในนามกับดยุกผีที่เสียชีวิตในสนามรบแทนพี่สาวต่างแม่ เธอจึงต้องเข้าไปอยู่ในบ้านพักร้างของตระกูลดยุกบนภูเขาที่อยู่ห่างไกลจากผู้คน ในที่สุดเธอก็จะได้มีชีวิตอิสระ ไม่ต้องมาคอยเกรงใจคนอื่น แถมยังมีบ้านเป็นของตัวเองด้วย แต่อยู่ๆ ทำไมดยุกที่บอกว่าตายไปแล้วถึงมาปรากฏตัวที่หน้าบ้านได้ล่ะเนี่ย...?

"ทำไมฉันต้องมาอยู่ในนิยายแบบนี้ด้วยเนี่ย!'' นอกจากจะกลายเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่อายุ 14 พ่อกับแม่ก็ยังทิ้งหนี้มหาศาลไว้ให้ก่อนตาย แถมร่างกายของ 'ลาเรีย โรส' ก็ยังป่วยออดๆ แอดๆ และถูกกำหนดให้มีชีวิตอยู่ได้ถึงแค่อายุ 21 ปีเท่านั้น! ถึงแม้ 'ดยุกอีคาร์ด' จะเข้ามาช่วยเหลือ แต่แท้จริงแล้วเขารับเธอเข้าไปเป็นสะใภ้เพราะกำลังวางแผนบางอย่างต่างหาก แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยฉันก็พบวิธีรักษาโรคและหาทางเก็บเงินอย่างลับๆ เพื่อหนีไปจากที่นี่! แล้วทำไมสามีกับคุณพ่อสามีที่ต้องเย็นชากับฉันถึงหันมาหมกมุ่นและพยายามช่วยชีวิตฉันล่ะ? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย!

นักรบเดโวต้าที่ถูกเลี้ยงดูโดยพระคาร์ดินัลมาโจเรได้ถูกสังหารอย่างทรมานหลังกำจัดราชาปีศาจ จากนั้นเทพเจ้าจึงได้มอบของขวัญให้แก่เดโวต้าเป็นการเกิดใหม่พร้อมบอกว่าขอให้ชีวิตนี้อย่างมีความสุข แต่นี่อะไร? เกิดใหม่ทั้งทีดันต้องมาอยู่ในความดูแลของบ้านเด็กกำพร้าที่ชั่วช้าอีก! เดโวต้าตัดสินใจที่จะแก้แค้นเรื่องในชาติก่อนขณะใช้ชีวิตในฐานะไดอาต่อไป แต่จู่ๆ เธอกลับได้รับข้อเสนอให้เป็นลูกบุญธรรมของตระกูลลีโอคาเดียที่ถูกเรียกว่าโล่แห่งจักรวรรดิ ไดอาค่อยๆ เริ่มเปิดใจยอมรับพวกเขาเป็นครอบครัว ทว่า... "พี่ขอกอดสักครั้งได้มั้ย?" "ชอบแม่หรือพ่อมากกว่ากัน" "เรียกว่าพี่ชายสิ ไดอา" ความรักของครอบครัวนี้มันล้นเกินไป!

ราชา แม่มด จิตรกร จอมดาบ... เธอได้กลับมาเกิดใหม่ซ้ำๆ อย่างนั้นมาเป็นเวลาหนึ่งพันปี! บางครั้งก็ได้เป็นคนมีฐานะสูงส่ง บางครั้งก็ได้เป็นทาสต่ำต้อย ในบรรดาชีวิตที่ได้ไปเกิดนั้น ชีวิตครั้งที่ 53 ถือเป็นชีวิตที่น่าเศร้าโศกและทรมานมากที่สุด และเมื่อชีวิตครั้งที่ 54 ของเธอเริ่มขึ้น เธอได้เบื่อหน่ายเต็มทีแล้ว "ทุกอย่างน่ารำคาญไปหมด ได้โปรดฉันอยากพักบ้าง" เธอตัดสินใจแล้วว่าชาตินี้จะใช้ชีวิตขี้เกียจเหมือนสลอธ แต่ว่า... คนพวกนี้ทำไมไม่ปล่อยให้ได้พักกันเลยนะ!!

'คาลิโอเป้' กำลังเศร้าเพราะโศกนาฏกรรมของครอบครัวรัสติเชลพรากทุกอย่างของเธอไป แต่วันหนึ่งกลับมีหญิงสาวปริศนาที่ช่วยพาคาลิโอเป้ย้อนเวลากลับไปในวัยเด็กแบเบาะ เมื่อได้ย้อนเวลากลับมา คาลิโอเป้ตัดสินใจว่าจะหาวิธีที่จะหยุดยั้งโศกนาฏกรรมนั้น และปกป้องทุกคนเอาไว้ให้ได้ ทว่าการมาเกิดเป็นเด็กทารกทำให้คาลิโอเป้ต้องหงุดหงิดใจเพราะเธอทำอะไรไม่ได้เลย แต่ในความวุ่นวายใจนั้นกลับทำให้คาลิโอเป้ได้เห็นมุมมองใหม่ๆ ต่อสมาชิกในครอบครัวของเธอ และทำให้เธออยากจะใช้เวลาช่วงนี้ไปกับครอบครัวให้เต็มที่และค่อยๆ ใช้เวลาเติบโตไปกับครอบครัวในช่วงเวลานี้

'ยูเรเนีย' ถูกพ่อกับแม่หลอกให้กินยาพิษที่ทำให้ตาบอดและพูดไม่ได้ เพื่อที่จะให้เธอได้แต่งงานกับ 'ดยุกคาเชียส' โดยอ้างว่าเธอพิการจากการช่วยแม่ของเขาจากเหตุไฟไหม้ เมื่อสบโอกาส พ่อกับแม่ก็สั่งให้ยูเรเนียทำบางสิ่งที่เป็นความผิดร้ายแรง แต่พอยูเรเนียถูกจับได้และโดนขังอยู่ในหอคอยเป็นการลงโทษ พ่อกับแม่ก็ทอดทิ้งเธอ ยูเรเนียทั้งเสียใจและโกรธแค้นที่โดนหลอกใช้ อีกทั้งกำลังจะตายเพราะผลข้างเคียงจากยาพิษ แต่แล้วยูเรเนียก็พบว่าตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 4 เดือนก่อน เมื่อได้โอกาสอีกครั้งเธอก็ตัดสินใจว่าจะไม่ทำแบบเดิม และจะหาทางรักษาตัวเองให้หายดีเพื่อไปใช้ชีวิตตามทางของตัวเองให้ได้ และหนึ่งในสิ่งที่เธอตั้งใจจะทำก็คือการขอหย่ากับดยุกคาเชียส แต่ไปๆ มาๆ สามีที่เธอเคยคิดว่าน่ากลัวกลับดูสุภาพและใส่ใจเธอขึ้นมาซะงั้น

จะทำอย่างไรเมื่อ “พัคอึนฮา” เด็กสาวที่กำลังเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยหลุดเข้าไปในโลกแห่งนิยาย และกลายเป็นตัวละครในนิยาย คุณคงคิดว่าเธอจะได้เป็นนางเอกเหมือนพล็อตการ์ตูนเรื่องอื่นๆ สินะ...คุณคิดผิด!! ซ้ำร้ายไปกว่านั้น นอกจากเธอจะเป็นแค่ “ตัวประกอบ” แล้ว ในเรื่องเธอยังต้องตายอีก! เธอคงต้องหาทางเอาชีวิตรอดในโลกนิยายแห่งนี้แล้วล่ะ!!

องค์หญิง 7 'เอเวียงโรส' ผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ความทรงจำสุดท้ายคือภาพที่ราชวงศ์ฮาเดลลามิดต้องพังพินาศด้วยฝีมือการก่อกบฏของพวก 'โฮมุนครุส' ภายใต้การชักนำของหัวหน้ากบฏอย่าง 'มิคาเอลลิส อัคนิโต' ซ้ำร้ายผู้ที่หยิบยื่นยาพิษซึ่งทำให้เธอถึงแก่ความตายก็คือน้องสาวของตัวเอง ทว่าเธอได้ย้อนเวลากลับมาโดยลืมตาตื่นในร่างของตัวเองในตอนที่ยังแก้ไขทุกอย่างได้ก่อนที่จะสายเกินไป!

ฉันที่ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ ทำให้เข้ามาเป็น รัน โรเมีย ดิ ลาเซีย พี่สาวตัวร้ายต่างแม่ของ ยูสตาฟ ราบัน ดิ ลาเซีย ซึ่งเป็นพระเอกในนิยายที่ตัวฉันเองเคยเขียนไว้เมื่อตอนอายุ 15 และเนื่องจากฉันเขียนให้ยูสตาฟ ประสบกับชีวิตที่ทรมาน จากตัวแม่เลี้ยง ซึ่งก็คือแม่ของฉัน ทำให้ฉันรู้สึกผิดกับเขาเป็นอย่างมาก หลังจากครอบครัวของฉันตายหมด เหลือแต่ฉันกับยูสตาฟ ในตระกูลดยุกลาเซีย ฉันจึงปฏิญาณตนว่า ฉันจะขึ้นตำแหน่งผู้นำตระกูลชั่วคราว และช่วยเหลืองานในตระกูล เพื่อที่จะช่วยลดภาระงาน และชดเชยความผิดที่ฉันเคยทำเอาไว้ ก่อนที่อีกสองปีข้างหน้า ที่ยูสตาฟจะเข้ามารับตำแหน่ง และหวังว่าวันนั้น ยูสตาฟจะไม่ฆ่าฉันนะ

เมื่อฉันหลุดมาเข้าร่างของน้องสาวเพียงคนเดียวของนางเอกในนิยายแนวฮาเร็มที่เพื่อนแต่ง แถมยังเป็นน้องสาวที่ฟื้นขึ้นมาหลังจากที่ป่วยหนัก นางเอกจึงทะนุถนอมฉันเป็นพิเศษ ฉันเลยจะใช้สิ่งนี้ไล่พระเอกนิสัยเฮงซวยในนิยายต้นฉบับที่เอาแต่ทำให้นางเจ็บปวดออกไป แล้วฉันจะเลือกพระเอกคนใหม่ให้นางเอกเอง แต่...มันไม่ง่ายอย่างที่คิดน่ะสิ ฉันจะเลือกพระเอกคนใหม่ จากว่าที่พระเอกทั้ง 4 คนที่มารุมรักพี่สาวฉัน เพื่อช่วยแก้นิยายของเพื่อนให้สำเร็จอย่างราบรื่นได้มั้ยนะ...?

ฉันได้เข้ามาเกิดในยุคกลางยุคหนึ่ง ซึ่งยุคนี้พ่อกับแม่ของฉันได้เสียไป และฉันก็ได้เข้ามาอยู่ในความดูแลของคุณอา ในฐานะสาวรับใช้จนอยู่มาวันหนึ่ง คุณอาที่พยายามตามหาพินัยกรรมของแม่ ได้พลาดท่าไปทำสัญญากับซาตานเข้า โดยเขาจะต้องมอบลูกสาวไปเป็นเจ้าสาวของซาตานเมื่อถึงวันที่กำหนด แต่แล้ว วันที่กำหนดเขากลับไม่ได้ส่งลูกสาวตัวเอง แต่ส่งฉันซึ่งเป็นหลานของเขาไปแต่งงานกับซาตานผู้นั้น และฉันที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรก็ต้องจำยอมแต่งงาน แต่ความจริงที่ว่าซาตานคนนั้นที่ใส่หน้ากากตลอดเวลา แท้จริงแล้วเขาเป็นหนุ่มรูปงามที่จิตใจดีคนหนึ่ง ฉันจึงไม่ต้องการที่จะหย่ากับเขา และจะไม่มีวันปล่อยเขาไปแน่

'อีแบ็คฮับ' ดีไซน์เนอร์เสื้อผ้าเด็กเสียชีวิตจากการทำงานหนักเกินไป แต่ตื่นมาอีกทีเธอกลับได้มาอยู่ในร่างของ 'อบิเกล' ราชินีแห่งอาณาจักรเนอร์เกนผู้ถูกวางยาพิษจนตาย ส่วนพระสวามีอย่าง 'เซย์บลายน์ ฟรีดกิ้น' ก็ไม่ได้รักเธอเลยสักนิด แถมยังเย็นชาสุดๆ แม้กระทั่งกับลูกสาวของตัวเองอย่าง 'บล็องซ์ ฟรีดกิ้น' อบิเกลคนเก่าเคยกลั่นแกล้งบล็องซ์เอาไว้มาก แถมยังนิสัยเลวร้ายสุดๆ ตรงกันข้ามกับอีแบ็คฮับที่รักเด็กอย่างสุดหัวใจ แต่ถ้าหากปล่อยให้เวลาเดินไปเฉยๆ จุดจบของเธอจะต้องเลวร้ายเหมือนกับอบิเกลคนเก่าอย่างแน่นอน อบิเกลคนใหม่จึงเริ่มปฏิบัติการสานสัมพันธ์กับลูกเลี้ยงที่สุดแสนจะน่ารักคนนี้!

ฉันได้เข้าไปอยู่ในร่างของเอลลี่ คนที่แกล้งพระเอกอย่างเดเมียน จนต้องโดนไล่ออกจากบ้านเด็กกำพร้า ครั้งนี้เพื่อรักษาชีวิตตัวเองเอาไว้ ฉันเลยอยากช่วยดยุกชูทซ์ คนที่จะมาเป็นพ่อบุญธรรมของพระเอก ในการตามหาเดเมียนก็เท่านั้น ทว่า... "ฉันจะรับเด็กคนนั้นไปด้วย จะรับไปเป็นลูกสะใภ้" คะ? ลูกสะใภ้? ลูกสะใภ้งั้นเหรอ?? ถึงจะสับสน แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะดูแลเดเมียนต่ออีกนิด จนกว่านางเอกจะปรากฏตัว แต่ตอนนี้... "เอลลี่ มีชู้ไม่ได้นะ ฉันขี้หึง อาจไปฆ่ามันก็ได้" "ฉันเองก็คิดเหมือนกันเอลลี่ ห้ามนอกใจ" ปฏิกิริยาของเดเมียนกับดยุก เริ่มจะไม่ปกติแล้วนะ?!

โซฮเย บุตรสาวอดีตท่านราชเลขาของวัง ที่มีนิสัยกตัญญูและฉลาดหลักแหลม ได้ถูกนำตัวเข้าพิธีคัดเลือกว่าที่พระมเหสีของฝ่าบาทตามจดหมายของเสด็จพ่อของฝ่าบาทที่สั่งเสียไว้ก่อนสิ้นพระชนม์ว่าอยากให้บุตรสาวของท่านราชเลขาได้คู่กับพระราชโอรสของพระองค์ เมื่อถึงรอบคัดเลือกสุดท้าย ฝ่าบาทได้เลือกโซฮเยเป็นพระมเหสี ทว่าฝ่าบาทนั้นมีคนรักอยู่แล้ว แต่เสด็จย่าไม่ยอมรับให้อยู่ด้วยกัน พระองค์จึงจำยอมต้องเลือกว่าที่พระมเหสีเพียงเพราะต้องการจะกลั่นแกล้งนางเท่านั้น ติดตามการช่วงชิงอำนาจ ความรัก และปมฝังลึกในใจของฝ่าบาท และมาเป็นกำลังใจให้ชีวิตในวังของเธอผู้อ่อนต่อโลกที่ต้องเผชิญกับเล่ห์เหลี่ยมสารพันในวังหลวงแห่งนี้ ^

เรื่องราวของสาวคนนึงที่ถูกรถชน เมื่อฟื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในร่าง'จูดิธ' น้าตัวร้ายของลูก้า ในโลกนิยายล้างแค้นที่ตัวเองชอบอ่าน จูดิธในเนื้อเรื่องเดิมไม่เคยสนใจไยดีลูก้าเลยแม้แต่น้อย จนวันหนึ่งรูดิเกอร์ได้เดินทางมาหาพร้อมกับบอกความจริงว่าลูก้าคือลูกของโจนาส พี่ชายของเขาที่ตายไป และต้องการที่จะมารับตัวลูก้ากลับไปยังตระกูลดยุก ซึ่งจูดิธขอให้จ่ายค่าเลี้ยงดูลูก้าที่ผ่านมาเพื่อแลกกับตัวลูก้า และนั่นเป็นจุดหักที่ทำให้ลูก้าสิ้นหวังกับคำว่าครอบครัว แล้วตัดสินใจยอมไปกับรูดิเกอร์ ส่วนจูดิธที่หลงในเงินก็ต้องตายด้วยความโลภนั้นในเวลาต่อมา เมื่อรู้ว่าตัวละครที่ตัวเองสิงอยู่ต้องตายและลูก้าต้องไปเผชิญกับโศกนาฏกรรมในตระกูลดยุก เธอจึงพยายามที่จะแก้ไขความผิดพลาดทุกอย่างที่จูดิธในเรื่องทำไว้ นิยายเรื่องนี้จะจบแบบเดิมหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเธอคนเดียวเท่านั้น!

หลังจากผ่านไปร้อยกว่าปี จักรพรรดินีองค์แรกแห่งอาณาจักรคาราเบลลาได้กลับมาเกิดใหม่เป็นลูกสาวคนรองของตระกูลเคานต์เล็ตเต นามว่า 'แอสทินา' เธอตัดสินใจแต่งงานกับอสูรร้ายเพื่อใช้หนี้ให้ครอบครัวที่กำลังล้มละลายแทนพี่สาวของตัวเอง สุดท้ายแล้วเธอจะรอดชีวิตจากการแต่งงานที่มีเป้าหมายคือการให้กำเนิดทายาทของท่านแกรนด์ดยุก ผู้มีรูปร่างคล้ายหมาป่า ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าไม่มีใครกล้าย่างกรายเข้าไปใกล้ได้หรือไม่

"ถ้าหากในท้องของหญิงอื่นในอ้อมแขนของคู่หมั้น ที่เพิ่งกลับมาจากสงครามอันยาวนานกว่า 6 ปีคนนั้น เกิดเป็นลูกของฟิลเลนขึ้นมา ฉันควรทำยังไงดีนะ?" เลล่า คู่หมั้นของฟิลเลนรู้สึกกังวล "นี่เธอไปพูดอะไรกับซิสลีย์กันแน่!" "..." บอกฉันมาว่าเธอไปพูดอะไรถึงทำให้ซิสลีย์เป็นลมล้มพับไป! "ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าฉันพูดอะไร ที่ทำให้เธอสะเทือนใจจนเป็นลมล้มพับไปงั้นเหรอคะ" "เปล่า ซิสลีย์ไม่ได้พูด แต่ก่อนหน้านั้น หล่อนคุยกับเธอนี่ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วจะเป็นอะไรได้" เลล่า ผู้เหน็ดเหนื่อยกับหญิงชั่ว ที่แสร้งทำตัวใสซื่อแต่ลับหลังคอยก่อกวนเธอ และคู่หมั้นที่คอยทะนุถนอมแต่หญิงชู้ที่พามาจนทำให้เธอรู้สึกแปลกแยกถูกท่านชายลึกลับชักชวนให้ลองสอบบรรจุเป็นข้าราชการดู "ยินดีด้วยนะ เลดี้เทเบสซา" "ท่านชาย…." และคนที่กำลังรอเลล่าอยู่ที่นั่น ก็คือท่านชายลึกลับในตอนนั้นนั่นเอง "ฝะ ฝ่าบาท…!" นี่เขาเป็นจักรพรรดิหรอกเหรอเนี่ย!!!

ปลายยุคโชซ็อน เด็กหญิงวัย 13 ปี นามว่าซอลแฮซา หลงเข้าไปในบ้านร้าง หลังจากที่ทะเลาะกับบรรดาญาติๆ และได้พบกับชายผู้น่าสงสัย ซึ่งเขามีสภาพคล้ายคนตายมากกว่าคนเป็น ผ่านไป 10 ปี หลังจากสูญเสียคนสำคัญในชีวิตไปจนต้องอยู่อย่างเดียวดาย นางก็ได้เพื่อนที่เคยหายตัวไปกลับมาและได้รับรู้ความลับของชายผู้น่าสงสัยคนนั้นเข้า เมื่อความทรงจำย้อนกลับคืนมา สิ่งที่ต้องทำก็มีเพียงการสร้างบาปอีกครั้งเท่านั้น หลังจากนี้แฮซาและยูอันได้แต่ภาวนาว่าตนเองจะหลุดพ้นจากบาปและฤดูหนาวอันมืดมน เพื่อไปพบกับฤดูหนาวอันอบอุ่นและสว่างไสวเสียที

จู่ๆ ก็ได้เข้ามาสิงอยู่ในร่างของพี่ลิเฟร์เชีย! ตัวร้ายในนิยายเล่มโปรดที่ฉันรักมากที่สุด และต้องมาพบกับความจริงที่ว่า โรคที่พี่ลิเฟร์เชียเป็นนั้นเป็นโรคที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณ หากจิตวิญญาณในร่างถูกเปลี่ยนและหลอมรวมกับร่างเป็นหนึ่งเดียวได้ โรคนี้ก็จะหายไป พร้อมกันนั้นใน 1 ปีจากนี้จะต้องอาเจียนออกมาเป็นเลือดในทุกๆ 3 วันเพื่อฟื้นความทรงจำของพี่ลิเฟร์เชียกลับคืนมา แต่ไหนๆ ก็ได้เข้ามาในนิยายแล้ว 3 เดือนก่อนที่เนื้อเรื่องในนิยายจะเริ่มต้นขึ้น ฉันจะต้องเปลี่ยนแปลงเนื้อหาเพื่อให้เหล่าตัวละครที่ฉันรักมีความสุขขึ้นให้ได้!!

'ยุนโซอี' ต้องทำงานพาร์ตไทม์ทุกอย่าง เหนื่อยจนสายตัวแทบขาดเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ที่พ่อสร้างไว้ จนเธอตัดสินใจมาสัมภาษณ์งานที่ดูแปลกแสนแปลก แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วให้พอจะหาเงิน โดยที่ไม่รู้เลยว่ากำลังจะได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับเหล่าแวมไพร์ ในฐานะพนักงานบริษัทจัดการแวมไพร์ และยังต้องไปพัวพันกับเหล่าแวมไพร์หนุ่มหล่ออย่าง 'เดน' , 'เกรย์', 'รูล' และ 'เอเดน' โชคไม่ดีที่ระหว่างการฝึก เธอพลาดถูกแวมไพร์กัดจนทำให้ร่างกายของเธอเริ่มค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไป ในไม่ช้าเธอก็จะกลายเป็นแวมไพร์แล้ว แต่เธอจะรับมือกับร่างกายที่กำลังร้อนรุ่มนี้ได้ยังไงเนี่ย?! "มีกลิ่นหอมหวาน และน่าอร่อยออกมาจากตัวคุณด้วย"

'ยุนเซนา' ประสบอุบัติเหตุถูกรถชนแต่ดันเกิดปาฏิหาริย์ทำให้เธอย้อนกลับมาสู่โลกยุคกลางในร่างของ 'เซเนียน่า เฟรนซิฟ' ยุนเซนาตัดสินใจจะใช้ชีวิตในโลกนี้ไปกับการทำอาหารที่เธอรัก แต่นั่นก็ไม่ง่ายนักที่จะใช้ชีวิตในครอบครัวที่มีคนคอยกลั่นแกล้งเธอ เธอจึงต้องหาทางเอาชนะใจท่านปู่และเหล่าพี่ชายให้ได้

'ริริก้า' เด็กสาววัยแปดขวบ ต้องมาตกระกำลำบากเพราะคุณพ่อหนีไปพร้อมกับทิ้งหนี้ก้อนโตไว้ให้ ส่วนคุณแม่ที่เคยเป็นขุนนางถูกไล่ออกจากดินแดน ชีวิตของสองแม่ลูกตกต่ำจนต้องมาอยู่ในสลัม คุณแม่ที่รับมือกับเรื่องนี้ไม่ไหวเริ่มติดเหล้าและตบตีริริก้า แต่อยู่มาวันหนึ่ง คุณแม่ตื่นขึ้นมากลายเป็นคนใหม่และบอกว่าต้องไปที่พระราชวังเพื่อเจอกับองค์จักรพรรดิ เธอจึงขโมยเงินของริริก้าที่เก็บหอบรอบริบไว้เป็นอย่างดีแล้วหนีหายไป แต่หลังจากนั้นริริก้าได้ถูกพาตัวมาเจอกับคุณแม่ที่พระราชวัง คุณแม่ก็บอกว่าจะแต่งงานกับองค์จักรพรรดิ แต่นี่เป็นเพียงการแต่งงานทางสัญญาเท่านั้น! เพราะงั้นในระยะเวลา 8 ปีตามสัญญา เพื่อการช่วยเหลือให้คุณแม่บรรลุตามข้อตกลง ริริก้าจึงปฏิญาณตนว่าเธอจะเป็นเด็กดีและจะทำหน้าที่องค์หญิงให้ดีที่สุด!

"ปกติการสวมร่างในนิยายนั้น ต่อให้จะได้เข้าสวมร่างตัวร้ายที่ใกล้ตาย ก็ต้องเป็นลูกสาวบ้านเศรษฐีไม่ใช่เหรอ? ยิ่งถ้าเป็นตระกูลดยุกด้วยแล้วก็ต้องยิ่งรวยเข้าไปใหญ่! แต่ฉันกลับได้มาเป็นโรเซเลีย เลดี้แห่งตระกูลดยุกคาเนฟที่ยากจนข้นแค้นสุด ๆ จากนิยายเรื่อง “เสี้ยวความรู้สึก” เนี่ยนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังพอมีลู่ทางให้รวยทางลัดได้อยู่ ฉันจะใช้ประโยชน์จากเนื้อเรื่องในต้นฉบับเพื่อเข้าหาอาร์น็อก แอชเชอร์ พระเอกของนิยายผู้ที่ไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกได้เพราะสูญเสียชิ้นส่วน ของจิตวิญญาณไปจากคำสาปของแม่มด “หม่อมฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอารมณ์และความรู้สึกเพคะ” พูดจบ ฉันก็สะดุดชายกระโปรง ล้มลงประกบริมฝีปากกับเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ และใบหน้าของเขาที่ไม่เคยแสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับหุ่นขี้ผึ้งไร้ความรู้สึก ก็แสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก! “นี่คือวิธีพิเศษที่จะช่วยให้รู้สึกถึงอารมณ์ได้เพคะ” “อย่างนี้นี่เอง” อาร์น็อกพยักหน้าและออกคำสั่งกับอัศวินของเขาว่า “จับกุมตัวผู้ร้ายที่พยายามปลงพระชนม์ไปเดี๋ยวนี้”

ในวันที่ลาออกจากอาชีพเลขา จู่ๆ ฉันก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างของ ‘โรซาลิน เวอร์ริต’ ตัวประกอบของนิยายที่อ่านในคืนนั้น เมื่อทำทุกทางแล้วกลับไปยังโลกเดิมไม่ได้ ฉันจึงตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตอย่างสำราญไปจนตายในฐานะของลูกสาวตระกูลไวเคานต์ แต่พี่ชายที่ไร้ไหวพริบถูกเรียกตัวไปเป็นราชเลขาของทรราชอย่างนั้นเหรอ? ในนิยายต้นฉบับ ผู้เป็นพี่ชายจะทำงานผิดพลาด จึงทำให้ถูกสังหารทั้งครอบครัว! เพราะไม่อยากตาย ฉันจึงขอรับหน้าที่นั้นแทนพี่ชาย ยังไงซะคนที่มีประสบการณ์ก็ทำงานได้ดีกว่าอยู่แล้วนี่ เมื่อผ่านไปได้ 5 ปี ก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดีแม้จะไม่มีฉัน ถ้างั้นลาออกไปสนุกกับชีวิตสักครั้งดีไหมนะ? “หม่อมฉันจะลาออกเพคะ” “อยากตายเหรอ?” แต่จักรพรรดิทรราชกลับไม่ปล่อยฉันไป! ฝ่าบาท ทำไมถึงทำกับหม่อมฉันแบบนี้ล่ะเพคะ?